Rozwiązania · Gotowość w zakresie finansowania i due diligence
Numminen Advisory przygotowuje firmy technologiczne wspierane przez inwestorów do finansowego due diligence i dba o to, by finansowanie publiczne dało się prawidłowo rozliczać w trakcie trwania rundy. Finansowe due diligence to badanie twoich liczb, które inwestor lub nabywca przeprowadza, zanim przekaże pieniądze. Zajmują się tym ludzie, którym płaci się za znalezienie w nich błędów.
Firmy rzadko przegrywają due diligence z powodu samej istoty biznesu. Przegrywają wtedy, gdy nikt poza osobą, która przygotowała liczby, nie potrafi ich udokumentować, uzgodnić i wyjaśnić.
10z 12 sekcji
Linie przerywane oznaczają elementy do uzupełnienia
Typowe wzorce, a nie wymagania. Nawet firma, która nie pasuje do żadnego z nich, może potrzebować właśnie tej pracy.
Startup lub międzynarodowa firma technologiczna przygotowująca się do rundy inwestycyjnej.
Więcej niż jeden podmiot, a często też więcej niż jeden kraj.
Kapitał własny w połączeniu z finansowaniem publicznym lub długiem typu venture debt, co oznacza, że więcej niż jedna strona może kwestionować sposób ujęcia kosztów.
Założyciel i dyrektor generalny, który samodzielnie prowadzi relacje z inwestorami i nigdy wcześniej nie przechodził od środka przez finansowe due diligence.
Due diligence to przede wszystkim kwestia skali, a większość tego wolumenu obsługuje teraz sztuczna inteligencja. W Numminen Advisory sztuczna inteligencja sprawdza każde zapytanie inwestora względem indeksu data roomu, uzgadnia ARR z ujętymi przychodami i przygotowuje wstępne odpowiedzi do rejestru pytań i odpowiedzi. Joanna Numminen decyduje, co zostanie udostępnione, i odpowiada za liczby przed inwestorami.
| Zadanie finansowe | Co robi teraz sztuczna inteligencja | Co pozostaje w gestii dyrektora finansowego |
|---|---|---|
| Data room | Sprawdza każde zapytanie względem indeksu i wskazuje, czego brakuje. | Co trafia do data roomu i kiedy. |
| Przychody i ARR | Uzgadnia ARR z ujętymi przychodami w latach objętych przeglądem. | Sposób wyjaśnienia przychodów, łącznie z każdą korektą. |
| Pytania inwestorów (Q&A) | Rejestruje każde pytanie i przygotowuje wstępną odpowiedź na podstawie księgi rachunkowej i umów. | Ostateczna odpowiedź i decyzja o tym, co ujawnić. |
| Sprawozdawczość dotycząca finansowania publicznego | Wiąże koszty projektu w księgach z zatwierdzonym budżetem finansowania. | Zatwierdzenie raportu kosztów dla instytucji finansującej. |
Pięć obszarów skupia większość pytań, a pytania są za każdym razem takie same.
Przychody. Jak są ujmowane, kiedy, na podstawie jakich dowodów z umów oraz czy ta polityka była stosowana w ten sam sposób przez ostatnie trzy lata.
Środki pieniężne i rezerwa finansowa (runway). Uzgodniony stan środków pieniężnych na koniec każdego okresu wraz z założeniami, na których opierała się prognoza w danym momencie. To, co zakładano później, to już inny dokument.
Grupa. Skonsolidowane dane po wyeliminowaniu transakcji wewnątrzgrupowych, sporządzane spójnie dla każdego żądanego okresu.
Koszty i kapitalizacja. Które koszty rozwoju zostały skapitalizowane i na jakiej podstawie, a także czy przychody z dotacji kompensowano z kosztami, czy ujmowano oddzielnie.
Zobowiązania. Leasingi, kowenanty kredytowe, warunki dotacji, udziały pracownicze oraz wszystko, co staje się zobowiązaniem w przypadku zmiany kontroli.
Na żadne z tych pytań nie jest trudno odpowiedzieć, mając sześć miesięcy na przygotowanie się. Trudno jednak odpowiedzieć na wszystkie w ciągu trzech tygodni, gdy jednocześnie trzeba jeszcze prowadzić firmę.
Finansowanie publiczne wiąże się z zasadami kwalifikowalności kosztów i logiką alokacji kosztów, które trzeba uwzględnić w księgowości od samego początku. Na przykład warunki finansowania działań badawczo-rozwojowych przez Business Finland wymagają, aby beneficjent zorganizował swoją księgowość w taki sposób, by koszty związane z projektem można było wyszczególnić, a ich powiązanie z księgowością i zgłoszonymi kosztami można było zweryfikować. Agencja ma też prawo odrzucić koszty, jeśli księgowość projektu nie została zorganizowana zgodnie z warunkami.
To właśnie przy późniejszym dobudowywaniu tej struktury traci się pieniądze. Godzin, których nigdy nie rejestrowano w ramach projektu, nie da się wiarygodnie odtworzyć dwa lata później, a koszty, które co do zasady były kwalifikowalne, w praktyce stają się niekwalifikowalne, bo nic w księgach ich nie wyróżnia.
Ta sama struktura spełnia podwójną rolę. Baza kosztowa, która wytrzyma kontrolę finansowania publicznego, w dużej mierze wytrzyma też analizę księgowych inwestora.
Trzy rzeczy, w kolejności, w jakiej zazwyczaj się dzieją.
Krok pierwszy
Ustal, co znajdzie nabywca.
Przegląd powyższych obszarów w świetle istniejących dowodów, którego wynikiem jest pisemna lista ustaleń uszeregowanych według tego, ile mogą kosztować, z oszacowaniem kwot w euro narażonych na ryzyko tam, gdzie to możliwe.
Krok drugi
Zamknij luki, które warto zamknąć.
Niektóre ustalenia da się tanio naprawić, a inne mają charakter historyczny i są nieodwracalne. Wiedza o tym, które są które, jeszcze przed rozpoczęciem procesu, jest cenniejsza niż naprawienie wszystkiego, bo zmienia to, co i kiedy ujawniasz.
Krok trzeci
Zbuduj data room i opowieść.
Data room zorganizowany tak, jak czytają go księgowi, z uzgodnieniami, które się zgadzają, oraz zestawem odpowiedzi na pytania, które na pewno padną, przygotowanym, zanim ktoś zada je pod presją czasu.
Wyceniana według zakresu przed rozpoczęciem prac. Trwająca od trzech do pięciu dni diagnoza obejmuje pakiet sprawozdawczy, ujmowanie przychodów, model środków pieniężnych i rezerwy finansowej oraz dowody, na których się opierają. Kończy się pisemną notatką z ustaleniami zawierającą uszeregowaną listę działań naprawczych.
Wyceniany według zakresu w ten sam sposób. Ten sam schemat stosujemy do Business Finland i innych programów publicznego finansowania projektów: kwalifikowalność kosztów, logika alokacji, rejestrowanie godzin pracy, a także to, czy księgowość projektu przetrwałaby kontrolę kosztów.
Większe działania naprawcze, stworzenie data roomu czy praktyczne wsparcie w trakcie trwającego procesu wyceniamy jako projekty według zakresu. Firmy w trakcie trwającej transakcji często decydują się zamiast tego na tymczasowe wsparcie, które opisujemy na osobnej stronie.
Numminen Advisory została założona i jest prowadzona przez Joannę Numminen. Pełniła kierowniczą funkcję w finansach podczas przejęcia grupy z branży stosowanej sztucznej inteligencji przez globalną firmę z branży półprzewodników, odpowiadając za sprawozdawczość ustawową, finansowe due diligence oraz integrację po transakcji. Prowadziła finansowanie publiczne przez raportowanie kosztów i audyt, a także zbudowała sprawozdawczość, którą czytają inwestorzy i zarządy w szybko rosnących grupach działających w wielu krajach. Posiada certyfikat ACCA oraz tytuł magistra w dziedzinie międzynarodowej rachunkowości i finansów.
Ustalenia z due diligence zazwyczaj nie przekreślają transakcji. Wpływają na cenę, i to w jednym kierunku.
Nieuzgodnione saldo wewnątrzgrupowe albo polityka ujmowania przychodów, która zmieniła się w połowie drugiego roku, zamienia się w zapewnienie w umowie, zobowiązanie odszkodowawcze albo kwotę odjętą od wyceny. To samo ustalenie, wykryte sześć miesięcy wcześniej przez twoją stronę, to zwykłe zadanie porządkowe, którego nikt nie wycenia.
Due diligence finansowe to niezależna analiza historycznych danych finansowych firmy, jakości jej zysków, kapitału obrotowego i stanu środków pieniężnych, przeprowadzana na zlecenie inwestora lub nabywcy przed sfinalizowaniem transakcji. Wykonują ją księgowi, których zadaniem jest wykrycie problemów, a nie potwierdzanie przedstawionej wersji wydarzeń.
Sześć miesięcy to komfortowy termin, a trzy miesiące wystarczą. Przy krótszym czasie praca odbywa się w trakcie samego procesu, kiedy jest najdroższa i najmniej skuteczna.
Twoje biuro rachunkowe prowadzi księgi prawidłowo, zgodnie z lokalnymi przepisami. Due diligence stawia jednak zupełnie inne pytania, dotyczące dowodów, spójności danych oraz tego, do jakich wniosków dojdzie sceptyczny czytelnik. Te dwie rzeczy rzadko są ze sobą sprzeczne, a jedna nie wynika automatycznie z drugiej.
Tak. Zazwyczaj ustalamy to jako tymczasowe wsparcie lub projekt, a nie jako diagnozę, bo wolumen pracy jest nieprzewidywalny, a harmonogram zależy od kogoś innego.
Nie. Firmy doradcze zajmujące się dotacjami świetnie sobie z tym radzą, a kilka z nich to nasi partnerzy. Nasza praca zaczyna się dopiero wtedy, gdy pieniądze zostaną przyznane i pojawią się obowiązki sprawozdawcze.
Komplikuje bardziej strukturę kosztów niż samą rundę. Inwestorzy są przyzwyczajeni do finansowania z Business Finland. Problemem jest taka struktura kosztów, w której nikt nie potrafi pokazać, które euro zostały rozliczone w którym projekcie i na jakiej podstawie.
